Gisten avond wilde ik weer een berichtje maken, maar kon geen verbinding krijgen. Het is goed gegaan gisteren, Mart genoot van het bezoek ( Merlijn, Walter en Ellemijn, Rene Venema en Mirjam en Andreas) Hij genoot ook van Lauren die naast hem lag en met wie hij vele races op de DS gedaan heeft. s'Avonds hebben we nog met elkaar een film gekeken. Toen werd hij wel moe en zei vaak dat hij naar huis wilden.
Hij gaf door de hele dag wel steeds aan dat hij pijn had en gebruikte zijn Morfine ook vaak. Wij vonden het moeilijk om te bepalen hoe dat zat, was hij bang voor de pijn die zou komen als we de morfine eraf zouden halen of had hij echt pijn. Vandaag zou de pomp uitgezet worden en dan zouden we kijken hoe het zou gaan. Maar gisteren avond, raakte het infuus verstopt en zijn we meteen met de morfine gestopt. Wel heerlijk, geen infuus meer in zijn arm en ook de monitor kon er af. Het catheter is er vanmorgen uitgegaan, dus nu heeft hij allen nog de lange lijn. ( dat is een infuus die ze op de OK onder zijn sleutelbeen, in een groot bloedvat hebben geplaatst en waar nu vocht en voeding doorlopen) Deze lijn zit gewoon onder zijn tshirt en nu kunnen we hem dus gewoon zelf omkleden. Heerlijk, geeft echt wel een gevoel van vrijheid. Want hij is hier gek op schoon, wil het liefst 2 x per dag een schoon bed en vaak een schoon tshirt.
Ik vond het wel spannend of hij geen pijn zou krijgen, maar vanacht ging dat goed. Hij krijgt nu een ander middel gewoon als drankje( tramal). Hij ging wel dromen en zei toen steeds dat zijn lange lijn pijn deed en ging daar aan trekken. Daar ben ik wel van geschrokken. Toen heb ik een poos zijn hand vastgehouden tot hij rustiger werd.
Vanmorgen heeft hij weer ontlasting gehad. Heeeeeel goed, maar voor hem heel naar. Hij ligt nu weer voor apegape in bed. Staks gaat hij iets doen met de ziekenhuisschool. Donderdag willen ze daar echt mee beginnen. De leerkrachten hebben morgen een nascholings dag, dus doen ze nu iets van kennismaking of zo. Het idee is een uurtje per dag schoolwerk te doen en daar hebben ze dan ook contact over met zijn eigen juf.
Oma Mies, mijn moeder is nu bij Joep en Huib. Dat is heerlijk en geeft een echt goed gevoel. Onze jongens hebben altijd last van de wintertijd en gisteren waren ze ook erg vroeg wakker. Huib is toen op school in slaap gevallen. Natuurlijk echt niet iets voor hem, maar geeft wel aan dat hij het nodig te verstouwen heeft. Als dan alles thuis gewoon gaat is dat heel fijn.
Later probeer ik een berichtje te sturen over hoe het met ons gaat. Voor nu genieten we van de post die Mart krijgt en de mailtjes.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten