Vannacht had Mart het erg moeilijk. Hij had veel krampen waar hij elke keer van wakker werd. We zijn ongeveer 4x naar de wc geweest maar hij is wel 10 wakker geworden. Hij heeft er veel last van dat hij zich niet goed meer kan afzetten tegen de pijn en doet dan heel zielig. Het is ondoenlijk ( en eigenlijk wil ik het ook niet meer) om hem uit het mantra "ik wil naar huis" te halen en hem te laten stoppen met jammeren. Streng toespreken en zelfs dreigen was nodig om hem er een beetje uit het zielige patroon te krijgen. De nachtzuster was ook echt niet ingespeeld, stond alleen maar zorgelijk te kijken en steeds te vertellen dat het gisteren niet zo was. Nou daar kochten we ook niks voor. Muts.
Kort om we zijn allebei gebroken. Maar de artsen zijn tevreden. Bloedwaarden zijn goed, hij beweegt meer en beter, heeft meer kleur en heeft ook geregeld ontlasting. Dat hij nog overgeeft vinden ze niet zorgelijk. Hij is van heel veel medicijnen af en daardoor zijn we een stuk mobieler.
Straks mag hij een beetje douschen, lekker met zijn eigen nieuwe zeep. Die ruikt echt lekker Boris, dat hebben we net al geroken met handen wassen. Douschen vindt Mart heel lekker, nu hoop ik maar dat het niet te veel is. Verder staat er ook een gesprekje met een psycholoog op het programma. Wie weet kan die hem berijken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten